Ludzie kongresu

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z

Badacz mitów. Wykłada w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w badaniu mitów konsumenckich, legend miejskich, teorii spiskowych i pseudonaukowych. Pisuje regularnie m.in. w „Tygodniku Powszechnym”. Jest autorem kilku książek, między innymi Kodu  kapitalizmu i wydanego niedawno Turbopatriotyzmu o współczesnych polskich mitologiach politycznych.  Ciekawymi odkryciami na bieżąco dzieli się na blogu mitologiawspolczesna.pl.

Ekspert w dziedzinie B+R dla nauki, przemysłu zbrojeniowego oraz agencji rządowych. W latach 2016–2019 pełnił funkcję Zastępcy Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Był członkiem Rady NCBR oraz członkiem Komisji ds. Programów Strategicznych. Jest autorem lub współautorem kilkunastu zgłoszeń patentowych, 170 publikacji naukowych oraz recenzentem wielu renomowanych czasopism zagranicznych. Wykładał na kilku wyższych uczelniach w Polsce i za granicą.  Zasiadał w zarządach firm prywatnych oraz spółek Skarbu Państwa. Zajmował się komercjalizacją badań naukowych, projektowaniem nowych technologii dla sektora bezpieczeństwa i obronności państwa oraz sektora cywilnego.

Historyk starożytności, pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Zaangażowany w różne działania upowszechniające naukę i popularyzacje wiedzę. Jeden z inicjatorów ruchu społecznego ‘Obywatele Nauki’, zmierzającego do aktywizacji środowiska naukowego i akademickiego w Polsce oraz pracy na rzecz podnoszenia poziomu nauki i edukacji akademickiej.

Reprezentantka Polski w windsurfingu, mistrzyni i dwukrotna wicemistrzyni świata w olimpijskiej klasie RS:X, brązowa medalistka XXX letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie.

Aktualnie reprezentuje klub YKP Warszawa. W 2007 zdobyła mistrzostwo świata w klasie RS:X. W 2004 startowała na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach zajmując 12. miejsce w klasie Mistral oraz w Pekinie 2008 w klasie RS:X - 7 miejsce. Czterokrotnie była mistrzynią świata w kategorii juniorek oraz młodzieżowej. Jej trenerem klubowym jest Witold Nerling, a opiekunem kadry Paweł Kowalski. Zdobyła złoty medal mistrzostw świata seniorów w Portugalii w 2007 i srebrne w 2011 oraz 2012.

W 2006 roku, razem z raperem Pono, założyła Fundację Hey Przygodo pomagającą potrzebującym, uzdolnionym dzieciom. Była prowadząca programu katolickiego "Raj" w TVP. Wchodzi w skład kolektywu DIIL Gang.

Absolwentka filologii polskiej na UG oraz studiów podyplomowych „Nowoczesna dydaktyka w szkole. Dociekania filozoficzne z dziećmi i młodzieżą” na Politechnice Warszawskiej; od kilkunastu lat dyrektor Podstawowej Szkoły Społecznej „Niedźwiednik” w Gdańsku; uczestniczka prac panelu „Edukacja i wiedza” w projekcie foresightu regionalnego „Pomorze 2030”; nominowana w 2010 r. do tytułu Osobowość Polskiej Edukacji w konkursie organizowanym przez miesięcznik „Dyrektor Szkoły”.

ur. w 1960 r. w Krakowie; historyk, profesor zwyczajny w Instytucie Historii PAN w Warszawie, od 2004 r. także profesor i kierownik Zakładu Dziejów Europy Wschodniej w Instytucie Historii UJ; od 1995 do 2013 redaktor naczelny dwumiesięcznika „ARCANA”. Wykładał historię Polski i Rosji m.in. na uniwersytetach amerykańskich (Columbia, Harvard, Rice), angielskich (Cambridge, University College of London), a także w Brnie, Tokio i Dublinie. Autor kilkunastu książek poświęconych dziejom Polski i Rosji XIX-XX wieku. Laureat m.in. Nagrody im. Jerzego Giedroycia, Wacław Jędrzejewicz History Medal, Nagrody naukowej im. Włodzimierza Pietrzaka, Nagrody KLIO, Programu MISTRZ Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.

Członek Rady Programowej Kongresu Obywatelskiego. Adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W jego zainteresowaniach naukowych dominują dwa nurty: socjologia obszarów wiejskich i rolnictwa oraz socjologia turystyki i sportu. Prowadzi badania nad rozwojem obszarów wiejskich, polityką rolną, turystyką wiejską. Wiedzę naukową i kompetencje wykorzystuje w pracach o charakterze konsultacyjno­‑eksperckim dla instytucji działających na rzecz środowisk lokalnych i wiejskich. Autor i kierownik projektów badawczych międzynarodowych i krajowych z zakresu wprowadzania wspólnej polityki rolnej w Polsce, funkcjonowania rodzinnych gospodarstw rolnych oraz roli kapitału ludzkiego i społecznego w wiejskich społecznościach lokalnych.

Ekolog, naukowiec, działacz społeczny, minister środowiska w rządach Jana Krzysztofa Bieleckiego (w 1991) i Donalda Tuska (od 16 listopada 2007 do 1 lutego 2010).

W 1992 założył Fundację EkoFundusz, zajmującą się ekokonwersją polskiego długu. Do października 2007 nieprzerwanie był prezesem zarządu tej organizacji. W latach 1994–1995 był wiceprzewodniczącym Komisji ONZ ds. Zrównoważonego Rozwoju (UN Commission on Sustainable Development) w Nowym Yorku. Od 1996 do 1997 pełnił funkcję doradcy Sekretarza Generalnego OECD w Paryżu. Reprezentował Polskę w Komisji Europejskiej (w Komitecie Ekonomiczno-Społecznym, w Komisji ds. Przemian w Przemyśle). Uzyskał członkostwo w Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk z siedzibą w Salzburgu, radzie patronackiej Instytutu Jagiellońskiego, Komitecie Naukowym PAN "Człowiek i Środowisko", Państwowej Radzie Ochrony Środowiska oraz Komitecie Narodowym do Spraw Współpracy z Międzynarodowym Programem Zmiany Globalne Geosfery i Biosfery (IGBP Global Change).

W 1996 został laureatem największej w Europie nagrody „Der Deutsche Umweltpreis” (tzw. „ekologiczny nobel”) w ochronie środowiska za całokształt dokonań jako naukowiec, polityk i działacz ekologiczny.

Autor ponad 170 publikacji oraz 6 książek z zakresu ochrony środowiska i ekorozwoju. Uczestnik kilkuset konferencji krajowych i ponad stu konferencji zagranicznych, na których wygłaszał referaty.

Odznaczenia:

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2010)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec

Dyrektor Obszaru Badań Regionalnych i Europejskich w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową (od 2002  do 2016 r.).

Autor lub współautor kilkudziesięciu opracowań z zakresu: rozwój regionalny, atrakcyjność inwestycyjna i konkurencyjność polskich regionów, konsekwencje procesu integracji europejskiej, rozwój sektora MSP, rynek pracy, rozwój instytucjonalny.