sianko

Drogie Kongresowiczki, Drodzy Kongresowicze, Szanowni Państwo,

piękną polską tradycją wigilijną jest umieszczanie sianka pod obrusem, które przypomina nam o tym, że Bóg‑człowiek przyszedł na ten świat w ubóstwie i prostocie. W naszych wspaniałych kolędach i pastorałkach podkreślamy, że to pasterze jako pierwsi dostrzegli tę niezwykłą Tajemnicę i „jako Bogu cześć Mu dali”, ale również po ludzku, w prostym odruchu serca, dzielili się tym co najbardziej potrzebne każdemu człowiekowi – schronieniem, ciepłem i miłością.

I my zacznijmy od tego w świąteczny czas – przede wszystkim rozpoznajmy w drugim człowieka, naszego bliźniego. Zacznijmy od spojrzenia na to co nas łączy. Wtedy może się okazać, że sprawy na których się na co dzień skupiamy, wcale nie są tak ważne, a różnice mogą być nawet czymś poznawczo ciekawym. Nie musimy zresztą w tym dniu siebie do czegoś namawiać – przecież nie jesteśmy przekonaniami i poglądami, tylko wszyscy jesteśmy ludźmi – choć o różnych wrażliwościach. Największym bogactwem Świąt będzie zebranie się RAZEM w tej różnorodności (niejako pomimo niej) – by nikt nie został sam.

Jest to niezwykły rok, w którym pokazaliśmy jako Polacy, jak piękni i solidarni potrafimy być w obliczu osób w dramatycznej potrzebie – wobec ludzi uciekających przed wojną. Ten fenomenalny zryw (który trwa) na naszych łamach prof. Paweł Kubicki nazwał nieuświadomionym wybuchem kapitału społecznego.

Kładąc sianko na wigilijny stół możemy w tym roku odczuwać prawdziwą satysfakcję z tego wielkiego dobra, którym się wspólnie, oddolnie i obywatelsko dzieliliśmy i dzielimy. A skoro potrafimy być tacy wobec zagrożenia i wobec przybyszów z sąsiedniego kraju, to może również dojrzewamy do takiej otwartości i solidarności w ramach naszej własnej wspólnoty narodowej? Wszystko jest w naszych rękach.

Z najlepszymi życzeniami dla Państwa, dla Waszych rodzin i bliskich,

dr Jan Szomburg
Przewodniczący Rady Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową
Inicjator Kongresu Obywatelskiego

powrót