Ludzie kongresu

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z
Urodziła się 28 sierpnia 1976 r. w Warszawie. Ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Prawa i Administracji (2000 r.), a następnie na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Filozoficznym i Socjologicznym (2002 r.). Odbyła także studia podyplomowe z zakresu prawa angielskiego i europejskiego – Cambridge Diploma in English and European Union law, które ukończyła z wyróżnieniem (University of Cambridge we współpracy z Uniwersytetem Warszawskim, 2002 r.). Absolwentka studiów doktoranckich w Kolegium Nauk Ekonomiczno-Społecznych w Szkole Głównej Handlowej. Obecnie przygotowuje pracę doktorską. Od 2001 do 2002 r. pracowała, jako asystent akademicki w Wyższej Szkole Handlu i Prawa w Warszawie. Była także Koordynatorem Szkoły Prawa Niemieckiego prowadzonej na Wydziale Prawa WSHiP we współpracy z Uniwersytetem Humboldt’a w Berlinie. Od 2002 r. pracowała w Ministerstwie Gospodarki i Pracy w Departamencie Inwestycji Zagranicznych i Promocji Eksportu (2002-2004), a następnie Departamencie Unii Europejskiej w MGiP i Departamencie Spraw Europejskich w Ministerstwie Gospodarki (2004-2006). W 2006 r. została Zastępcą Dyrektora Departamentu – kierującą Wydziałem Rynku Wewnętrznego w Departamencie Spraw Europejskich MG. Od 2008 do 2009 r. była zastępcą Dyrektora Departamentu Rozwoju Gospodarki w MG, a od marca 2009 r. jego dyrektorem. Od 2009 r. była przedstawicielem Polski w Komitecie Polityki Gospodarczej Rady Unii Europejskiej, a w ramach zadań Prezydencji PL - Przewodniczącą Grupy Przyjaciół Prezydencji (negocjacje dossier ws. patentu jednolitego). Zna biegle język angielski, dobrze – niemiecki i francuski.

Profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ukończył Politechnikę Poznańską. Kilka lat prowadził badania naukowe za granicą, na uczelniach w Australii, Kanadzie i Francji. Jest autorem bądź współautorem siedmiu książek, ponad 260 artykułów naukowych, a także 19 patentów w zakresie telekomutacji, szybkich sieci telekomunikacyjnych i zarządzania sieciami.

W latach 2011–2015 był pierwszym dyrektorem Narodowego Centrum Nauki. Prof. Jajszczyk jest wiceprezesem zarządu Fundacji Kyoto-Kraków i członkiem Klubu Krakowskiego. W latach 2011–2015 był członkiem Rady Muzeum Narodowego w Krakowie. Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk i prezesem Oddziału PAN w Krakowie. Zasiada w Komitecie Polityki Naukowej. Od stycznia 2017 r. jest członkiem Rady Naukowej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERC), a we wrześniu 2017 r. został wybrany na członka zwyczajnego europejskiej akademii nauk Academia Europea.

Prezeska Stowarzyszenia Sołtysi Mazowsza i Stowarzyszenia Nasze Opypy, wiceprezeska Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich i Stowarzyszenia Sołtysów Ziemi Grodziskiej, sekretarz Zarządu Głównego Krajowego Stowarzyszenia Sołtysów. W latach 2003-2011 była sołtyską wsi Opypy, a także członkinią Rady Sołeckiej (w latach 2011-2019).

Nauczycielka, trenerka i animatorka społeczna związana z obszarem aktywizacji liderów z terenów wiejskich. Wykształcenie pedagogiczne i 13 letni staż nauczycielski wykorzystuje w pracy z różnymi grupami wiekowymi. Prowadzi szkolenia i warsztaty dla młodzieży i seniorów, dla wójtów/burmistrzów, radnych, sołtysów i liderów wiejskich. Specjalizuje się w dobrych praktykach dotyczących wykorzystania funduszu sołeckiego, komunikacji i facylitacji społecznej. Zwolenniczka uaktywniania zasobów społeczności lokalnych i potencjału młodzieżowego wolontariatu. Od 30 lat działa w organizacjach pozarządowych. Z wieloma współpracuje, wspiera w rozwoju i szkoli. Od 10 lat prowadzi w Gazecie Sołeckiej rubrykę „Podpatrzone”, w której zachęca do aktywizacji i integracji społeczności wiejskich. Od 2004 roku prowadzi firmę, zajmującą się między innymi organizacją konferencji, warsztatów i szkoleń.

Odznaczona przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi honorową odznaką „Zasłużony dla rolnictwa” w 2015 roku, laureatka Nagrody Obywatelskiej 25 – lecia Samorządności w roku 2015.

Prof. dr hab. Bohdan Jałowiecki – profesor emerytowany Uniwersytetu Warszawskiego. Główny dorobek w zakresie socjologii miasta oraz rozwoju regionalnego i lokalnego. Wykładał gościnnie na Uniwersytecie Paryż I – Sorbona oraz na Uniwersytecie im. Paula Valèry w Montpelier. W latach 1970‑1974 brał udział w opracowaniu ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Algieru. Autor ok. 300 publikacji, w tym 18 zwartych publikacji książkowych, redaktor kilkunastu wydawnictw zbiorowych. Opublikował m.in. 7 monografii poświęconych polskim i europejskim miastom.

źródło zdjęcia: http://gdansk.pl
Socjolożka miasta, absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego. W kwietniu 2013 roku obroniła doktorat z zakresu socjologii kultury i socjologii miasta. Pracuje w Biurze Rozwoju Gdańska. Interesuje się przemianami współczesnych miast, partycypacją społeczną i rekonstrukcjami historycznymi.

Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w Akademii Medycznej w Gdańsku (2004 r.), stopień doktora habilitowanego na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym (2011 r.), tytuł profesora w roku 2015. W latach 2004-2013 był związany z Ohio State University (Columbus, USA), gdzie wpierw pod kierunkiem Prof. Alberta de la Chapelle odbywał staż podoktorski, a następnie został zatrudniony na stanowisku Research Assistant Professor. Od roku 2011 jest kierownikiem Pracowni Medycyny Genomowej na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym (obecnie Zakład Medycyny Genomowej), od 2013 kieruje Laboratorium Genetyki Nowotworów Człowieka w Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego. Badania naukowe prowadzone przez Krystiana Jażdżewskiego skupione są wokół podłoża genetycznego nowotworów człowieka, głównie raka tarczycy, oraz roli nowej klasy genów regulatorowych – mikroRNA – w nowotworzeniu. Istotnym aspektem badań jest poszukiwanie możliwości wczesnej diagnostyki nowotworów w oparciu o testy genetyczne. Wyniki badań publikował w pismach zagranicznych, między innymi Proceedings of the National Academy of Sciences of the USA, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, Cell Cycle, European Journal of Endocrinology czy Clinical Cancer Research - były one cytowane ponad 3000 razy. Realizował i realizuje projekty badawcze finansowane m.in ze środków Amerykańskiego Towarzystwa Tyreologicznego, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej czy Narodowego Centrum Nauki.

Dr Krzysztof Jedliński jest psychoterapeutą i trenerem psychologicznym. Pracuje w Ośrodku Intra w Warszawie. Członek Rady Naukowej magazynu „Charaktery” oraz Rady Redakcyjnej miesięcznika „Więź”. Autor oraz współautor kilku książek, m.in. „Jak rozmawiać z tymi, co stracili nadzieję”. Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie.

Wiceprezes Zarządu ds. Finansowych PKN ORLEN w latach 2008-2017. Odpowiadał za obszar finansów, kontroling, księgowość, zarządzanie łańcuchem dostaw, relacje inwestorskie, M&A oraz IT. W latach 2005-2008 Prezes Zarządu spółki Emitel, wcześniej Dyrektor Pionu Kontrolingu w TP, Członek Zarządu-Dyrektor Finansowy w Impexmetal S.A.

Absolwent Politechniki Łódzkiej, posiada tytuł brytyjskiego biegłego rewidenta ACCA.

Członek Rady Programowej Kongresu Obywatelskiego. Profesor nauk ekonomicznych specjalizujący się w zarządzaniu wysokimi technologiami i organizacjami otwartej współpracy, kierownik Katedry Zarządzania Międzynarodowego oraz centrum badawczego CROW (Center for Research on Organizations and Workplaces) w Akademii Leona Koźmińskiego, założyciel grupy badawczej NeRDS (New Research on Digital Societies). Jest Członkiem Rady Powierniczej Wikimedia Foundation.

Psycholog, adiunkt Katedry Psychologii Społecznej na Uniwersytecie Warszawskim.

Związany z sektorem kultury i instytucjami kultury. W latach 2016-2019 dyrektor Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu. W latach 2008-2013  dyrektor Muzeum Śląskiego w Katowicach. Od 2019 r. prowadzi działalność doradczą, wydawniczą i pisarską. Współwłaściciel wydawnictwa Azory.

Historyk sztuki (UJ, 1991), M.A. of public policy (GRIPS, Tokio, 2007); absolwent Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie (1998) oraz absolwent Podyplomowych Studiów Europejskich na Uniwersytecie Warszawskim i w Maastricht  (2001-2002).

W latach 1998-2002 związany z administracją publiczną (rządową i samorządową); urzędnik służby cywilnej.

Doświadczenie i wiedzę związaną z funkcjonowaniem sektora kultury należy w jego przypadku wiązać ze współpracą z Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie (1992-1996) oraz – po przerwie związaną z praca dla administracji publicznej – z kierowaniem w latach 2002-2003 projektem Rok Polski w Austrii w Instytucie Adama Mickiewicza.

Od 2003 roku był dyrektorem kolejno Muzeów w Gliwicach (2003-2008) oraz Muzeum Śląskiego (2008-2013). W obydwu przypadkach oznaczało to podjecie działań reformującym i modernizujących pracę obu tych placówek, w praktyce oznaczających organizowanie pracy tych muzeów jako placówek otwartych, uwzględniających potrzeby rynku edukacyjnego, sięganie do złożonego dziedzictwa mniejszości narodowych i grup wykluczonych (m.in. odpowiadał za powołanie do życia, pierwszej stałej trasy zwiedzania dla osób niewidomych  w obrębie galerii malarstwa w Polsce; Galeria Muzeum Śląskiego w Katowicach).

Odpowiedzialny za  budowę nowego Muzeum Śląskiego (projekt w ramach RPO, wartość 324 mln zł)  oraz przygotowanie stałej wystawy historii Górnego Śląska. Obecnie pełni funkcję dyrektora Muzeum Górnośląskiego.

Autor publikacji z dziedziny historii architektury ekspresjonistycznej (Erich Mendelsohn) i twórczości E. Mendelsohna (przewód doktorski UJ), historii Żydów na Górnym Śląsku, krajowych i zagranicznych publikacji z zakresu historii Górnego Śląska oraz licznych tekstów prasowych. Redaktor Naczelny wydawnictw Muzeum w Gliwicach oraz Muzeum Śląskiego w Katowicach. W przygotowaniu praca poświecona roli świątyni Yasukuni  w Tokio w determinowaniu polityki zagranicznej Japonii (wydanie  2012/2013 w oficynie Muzeum Manggha w Krakowie).

Wykładowca na Uniwersytecie Śląskim (2007-obecnie).

Autor m.in. takich projektów z dziedziny ochrony i upowszechniania dziedzictwa jak gliwickie Dni Dziedzictwa Europejskiego (2003) oraz projektów adresowanych do osób z dysfunkcjami narządów wzroku (2009-2011).

Członek m.in. Rady Ekspertów projektu Europejskiej Stolicy Kultury Katowice 2016 (2009-2011), Royal Society of Victoria w Melbourne (2007-2010), grupy roboczej ds. Kultury Grupy Wyszechradzkiej (2002-3).

Stypendysta Uniwersytetów w Amsterdamie(1991), Heidelbergu (1995) oraz Instytutu GRIPS w Tokio (2006-2007).

Pracownik socjalny. Uzyskał dyplom studiów filozoficznych UMK. Od 1998 roku związany zawodowo z pomocą społeczną i tematyką pracy socjalnej. Współtwórca lokalnych planów strategicznych w obszarze polityki społecznej Gdyni w tym Gdyńskiego Planu Inkubacji Podmiotów Ekonomii Społecznej, Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych i programów tematycznych (obszar bezdomności, zatrudnienia i spójności społecznej). Animator pracy projektowej w gdyńskiej pomocy społecznej, koordynator projektów i inicjatyw na rzecz gdyńskich społeczności lokalnych. Współtwórca idei trójstopniowego modelu pracy socjalnej i segmentacji odbiorców wsparcia społecznego w Gdyni. Zaangażowany w działalność organizacji pozarządowych na poziomie lokalnym i regionu. Obecnie zastępca dyrektora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Gdyni odpowiedzialny za działalność w obszarze problematyki bezdomności, zatrudnienia i planowania strategicznego.

Absolwent Wydziału Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Handlowej (dawniej SGPiS) w Warszawie – specjalizacja Ekonomia i Organizacja Handlu Zagranicznego. Od 2002 do 2008 roku pracował w BRE Banku S.A. m.in. jako dyrektor ds. Finansów Ryzyka i Operacji w Pionie Bankowości detalicznej (MultiBank i mBank). W latach 2003 – 2008: członek Zarządu BRE i dyrektor finansowy (CFO). Odpowiadał za przygotowanie i wdrożenie systemu informacji zarządczej, sprzedażowej, finansowej i o kliencie. Wcześniej pracował jako dyrektor wykonawczy pionu zarządzania ryzykiem Banku Pekao S.A. Nadzorował liczne projekty dotyczące np. wykorzystania międzynarodowych standardów rachunkowości do prezentacji ryzyka finansowego, czy zasad kształtowania wyniku Banku z zarządzeniami polityki wyceny aktywów. Karierę rozpoczynał w 1993 roku w Powszechnym Banku Gospodarczym S.A. Kierował m.in. spółką PBG – Fundusz Inwestycyjny. Był także wiceprezesem Zarządu PBG S.A. Grupa Pekao S.A. W latach 1984 – 1990: pracownik naukowy w Instytucie Rozwoju Gospodarczego SGH. Od stycznia do grudnia 2010 roku prezes MNI S.A., spółki notowanej na Giełdzie Papierów Wartościowych. Od 2011 do 2016 roku był Prezesem Zarządu Poczta Polska S.A.